Buruk Zamanlar

Geçen gün yürüyüş yaparken yanımdan iki kişi geçip gitti ve ben bir anda affalladım sanki tanıyorum gibi geldi .Yanındaki arkadaşı ile birşeyler konuşarak geçip gitti. O beni görmedi veya gördü bilmiyorum göz göze gelemedik ama ben onu tanımıştım.

Lise zamanlarımda çocukluk arkadaşlarımdan biriydi.Onca sene sonra 8-10 yıl kadar sonra tanıdığınız birini görmek ve yanınızdan bir yabancı gibi geçip gitmesinden sonra siz olsanız ne düşünürdünüz? Ben şaşkınlığımı üzerimden attıktan sonra ilk aklıma gelen görünüş olarak fazla değişmemiş olmasıdır.




Sonrasında aklıma gelenler ise "beni tanıdımı ,gördümü, hayatı nasıl,mutlumu" gibi düşünceler geçti.Geçmişte hayatınızın bir parçasını oluşturan bir şey geçip gidiyor geriye elinizde sadece yaşanmış hatıralar kalıyor.


Bir zamanlar hayatınızın odak noktasında olan kişiler birer yabancı olup çıkmıştı.O yüzden değilmidir ki devamlı arayış içersinde olmuş oluyoruz sırf bunun için facebook çılgınlığı olmadı mı?.Aklımızın kıyısında köşesinde unutulmaya yüz tutmuş bir şeylerin arayışını yaşamıyormuyuz.

Her geçen gün geçmişte kalan hatıralara daha sıkı sarılmıyormuyuz.Her insan kendi gerçekliğinin odak noktasını yaşıyor.Odak noktasından çıkardığı şeylerin yerine daha iyisini koyamıyınca bu sefer pişmanlıklar ve geçmiş'e olan özlemler başlıyor.Çocukluk arkadaşı,çocukluk aşkı,eskiden buralar çok güzeldi, gibi bir çok şeye özlem duyuyoruz.

Fotoğraf:Simon Grossi